﻿( 
  35 
  ) 
  

  

  hier 
  weder 
  bevestigd 
  te 
  zien 
  ; 
  echter 
  is 
  tot 
  nu 
  toe 
  , 
  zoo 
  

   ik 
  meen, 
  de 
  oorsprong 
  der 
  eerste 
  bollen 
  nog 
  niet 
  vol- 
  

   ledig 
  toegelicht, 
  en 
  beschouwt 
  men 
  dezelve 
  te 
  veel 
  in 
  ge- 
  

   vorderden 
  leeftijd. 
  (Verg. 
  R 
  i 
  c 
  H 
  A 
  R 
  d's 
  N. 
  Begins, 
  d, 
  

   Kruidk. 
  , 
  bl. 
  \5j 
  en 
  i85 
  — 
  igo 
  der 
  HoILveri.) 
  

  

  Die 
  deelen 
  der 
  plant 
  , 
  welke 
  , 
  al 
  zijn 
  zij 
  in 
  de 
  aarde 
  

   geplaatst, 
  bladen 
  of 
  bladvormige 
  organen 
  dragen, 
  wor* 
  

   den 
  daarna 
  door 
  KI 
  TT 
  EL 
  beschouwd. 
  Op 
  het 
  voet- 
  

   spoor 
  van 
  vele 
  anderen 
  , 
  telt 
  hg 
  ze 
  niet 
  onder 
  de 
  worte- 
  

   len 
  , 
  maar 
  onder 
  onderaardsche 
  stammen 
  , 
  b. 
  v. 
  de 
  

   knollen 
  , 
  de 
  bollen 
  , 
  de 
  wortelstokken 
  der 
  Irideé'n 
  , 
  

   enz. 
  Deze 
  laatsten 
  vergelijkt 
  hij 
  met 
  de 
  steng 
  der 
  Caa- 
  

   ti 
  , 
  doch 
  ik 
  twijfel 
  , 
  of 
  zg 
  niet 
  meer 
  met 
  de 
  Palmen 
  

   overeenkomen. 
  De 
  knollen 
  zgn 
  , 
  zijns 
  inziens 
  , 
  niets 
  

   dan 
  ineengedrongene 
  stengen 
  of 
  takken 
  , 
  zeerzamen- 
  

   gedrongene 
  uitloopers. 
  Hij 
  bevestigt 
  dit 
  gevoelen 
  op 
  

   goede 
  gronden 
  en 
  verschilt 
  van 
  RICHARD 
  , 
  die 
  deze, 
  

   deelen 
  onder 
  de 
  knoppen 
  rangschikt. 
  Men 
  moet 
  echter 
  

   hierbij 
  opmerken, 
  dat 
  RiCHARD 
  zelf 
  aan 
  de 
  rigtig- 
  

   heid 
  van 
  die 
  rangschikking 
  twijfelde 
  , 
  zoo 
  als 
  uit 
  noot 
  

   1, 
  bl. 
  62 
  der 
  Hall. 
  f^ert. 
  hl^kt, 
  waarmede 
  men 
  bL 
  

   j.90 
  vergelijke. 
  De 
  gewone 
  aardappelplant 
  vertoont 
  

   somtijds 
  knollen 
  boven 
  den 
  grond 
  , 
  zelfs 
  boven 
  aan 
  de 
  

   steng 
  , 
  welke 
  dan 
  okselstandig 
  zijn 
  en 
  zich 
  duidel^k 
  als 
  

   ineengedrongene 
  takken 
  doen 
  keiineu 
  , 
  ■ 
  niet 
  , 
  zelden 
  

   blaadjes 
  en 
  in 
  derzelver 
  oksels 
  weder 
  knoUetj 
  es 
  vertoo- 
  

   nende. 
  In 
  den 
  afgeloopen 
  romer 
  waren 
  de 
  voarbeeldea 
  

   hiervan 
  op 
  onze 
  akkers 
  vr^' 
  menigvuldig, 
  

   o 
  c) 
  (N". 
  8.) 
  WiEGMANN, 
  van 
  wiens 
  proeven 
  over 
  

   bastaarden 
  wij 
  lager 
  weder 
  zullen 
  gewagen 
  , 
  vond 
  b^ 
  

   di'ie 
  Kerbasca 
  hybrida 
  ;de 
  opgave, 
  van 
  fi 
  A 
  G 
  E 
  R 
  E 
  T 
  

   4>€ve«ti^d, 
  dat 
  volhomene 
  bastaarden 
  :Tan 
  eenjarige 
  

   «n 
  tweejarige 
  planten 
  ov£i*blijvende 
  vf 
  orden* 
  De 
  rgeheele 
  

   •;:- 
  .1 
  C 
  2 
  on- 
  

  

  