VRAGE VOOR °T JAAR MDCCLXXIL or 
verzuimen der gevolgtrekkingen , aan 
een bedorven hersfengeftel zou kunnen 
geweten worden; als de Verwonderinge, 
die de baarmoeder van alle kundigheden 
is, door al te veel omflags van Waar- 
nemingen en Proefondervindingen, bui- 
ten noodzake en zonder vrugt op een 
geftapeld, uitgebluscht en gedempt word, 
Een waar Philofooph verwondert zig 
over alles! Sedert dat hy een kloek- 
moedig opzet nam, om de Natuur al- 
omme, ja tot in hare binnekameren en 
geheimfte fchuilhoeken te befpieden, is 
er geen fchepzel onder de Zonne meer, 
dat hy zyner aändagt, zyner opmerk- 
zaamheid onwaerdig fchat. Maar ’ geen 
hem inzonderheid verbystert en, als °t 
ware, in zyne onderzoekingen ftremt en 
overbluft, is de ontelbare menigte der 
voorwerpen: hy weet niet, waar hy zig 
eerst en best op bepalen zal — Even- 
wel het eerfte , dat hy meent te moeten 
doen, om die verwarringe te ontwor- 
ftelen, is daar in gelegen, dat hy de 
Wezens en Verfchynzelen onder: foor- 
ten fchikt, en zig dan de gelykflagtige 
eenigzints op dezelfde wyze vertegen- 
woordigt, Deze is de natuurlyke en 
Er B 3 ons 
