SO JL VAN IPEREN ANTWOORD OP DE 
ke zig aan de Lugt vertóonen , het Noor- 
derligt, de Byzonnen, het kruys van 
Conftantyn, de zoogenaamde Vallende 
Sterren, de driedubbelde Regenboogs- 
fpiegel, welken de Heeren DON JUAN 
en ULLOA; by Quito, onder den Eve- 
naar gezien hebben, en alle foortgelyke 
ontoegankelyke Natuurwonderen, per- 
fen, noodzaken onzen Wysgeer, om 
zig zelven af te vragen: welke zyn toch 
de vermoedelyke Oorzaken dier teeke- 
nen en zeldfaamheden? Hy fpeurt de 
Bletriciteit van WINKLER en FRAN- 
_KLIN, de Arritabiliteit van HALLER 
naar, en mompelt wel haast in zyn bin- 
tienfte: o! hoe gelukkig zou ik my re- 
kenen, dat ik deze onbegrypelyke Ge- 
wrogten verklaren kon! wat zou my dat 
bevoorregten, en buiten twyffel gewig- 
tige nieuwigheden doen uitvinden! De 
Zeilfteen, de Miswyzinge der Compas- 
naalde, de Pasfaatwinden, de Ebbe en 
Vloed, de verfchillende Zwaarte en 
Veerkragt van de Lugt, blyven even 
zoo vele Waarnemingen , daar men ftaat 
Op maken kan, en van welke egter de 
Werktuigelyke Oorzaken niet ligtelyk 
te ontdekken zyn; fchoon zy nogtans 
ons genoegzaam fchynen te beduiden, 
dat | 
