9O J. VAN IPEREN ANTWOORD OP DE 
neer het den Natuuronderzoeker alleen 
verlof geeft, voor zoo ver het tegen- 
woordig doelwit betreft, wit de reeds ge- 
maakte Waarnemingen en Proefonder- 
windingen verdere Gevolgen te trekken, 
en uit geene andere gronden: gelyker- 
wys reeds boven is aangetoond. En wat 
het Éweede lid betreft, dit fteunt op de 
dagelykfche Ondervindinge der beste 
Philofophen. Want hoe menigwerf ge- 
beurt het niet, dat men zig zeer bedro- 
gen vind, als men los weg, zyn ver- 
trouwen vestigt, op de verhalen van 
fommige oude niet alleen, gelyk Prinr 
US , DIOSCORIDES ‚, THEOPHRASTUS , ARIS- 
TOTELES, maar zelfs van niewere en he- 
dendaagfche Waarnemers, welker na- 
men ik eerbiedshalven liever verzwyge! 
Hoe ellendig word men niet fomwylen 
misleid, als men ftaat maakt, in de Na- 
tuurlyke Hiftorie, op de Figuren der 
Proefnemers, en op de Afbeeldingen, 
welke men by SEBA, JONSTON , DODO- 
NAUS , KNORR en anderen befchouwt. 
ALBINUS , SEP, DAUBENTON ‚ HOUT- 
TUYN, BASTER en andere hedendaag- 
fche Waarnemers kunnen voor onver- 
beterlyke gehouden worden, Evenwel, 
die Heeren zelve (ik meene er zeker rd te 
un- 
