VRAGE VOOR °T JAAR MDCCLXXIL. 113 
re zelfs de onbekende oorzaak van Don- 
der en Blixem heeft uitgevorscht, of lies 
ver doen vinden. Wel nu, zou het dan 
niet geoorloofd zyn, zoodanige eene uit- 
vindinge , als een deugdelyk grondbe- 
ginzel , te gebruiken, en dezelve zoo 
hoog te waardeeren, ja hooger dan de 
beste Proefnemingen „om dât zy de 
eenvoudige Waarneminge en Ontdek- 
kinge is van het Vernuft ? Want de 
Redeneerkunde leert ons, dat de Znduc- 
tio alsdan volledig is, wanneer men er 
kan en mag byvoegen: nec datur disfi- 
mile exemplum: dat is, niemand kan my 
een voorbeeld van het tegendeel aanwyzen. 
Maar dan moeten ’er ook ettelyke en 
veelvoudige voorbeelden zyn ter toetfe 
gebragt. Trouwens in-dien vorm van 
redeneren bereikt de zekerheid hooger 
en hooger trap en magt van volflagene 
overtuiginge, naar gelang van de aan- 
groeijende menigte der voorbeelden, en 
van de duidelyke vertooninge van het 
verband, dat die voorbeelden hebben, 
met de Algemeene Stellinge, welke men 
betogen wil. Maar hoe menigvuldige 
en byna dagelyks vermenigvuldigende 
voorbeelden heeft men niet van Dons 
der en Blixem, welke alle, zonder on- 
iv. DEEL, H ders 
