166 j, PAP DE FAGARAS ANTWOORD OP DE 
(want dit zou tot de aanftootinge be- 
hooren) zoo zult gy nooit befeffen , hoe 
die. elkanderen tot bewgegen kunnen 
aanporren ; zoo dat zelfs daar uit bly- 
ke, dat dit liever wezentlyk is aan de 
lichaamen, dat zy geene uitwerkinge 
doen in den afftand, Watzeggeik? het 
is eene „algemeene Grondftellinge der 
Wysgeeren, dat het geen, uit zyn eigen 
aard, niet alleen trappen toelaat, maar 
ook zonder bepaalde grenzen van hoe- 
grootheid, welke men altyd in zyne 
gedachten hooger en hooger verzinnen 
kan, niet. kan begreepen worden, niet 
behooren kan tot de wezentlyke ei- 
genfchappen van eene zelfftandigheid, 
Want-in het geen, dat volftrekt nood- 
za 
(2 7, VIN ON DIN 1 NI ANDER , A \ 
(hoc enim ad impulfionem pertineret) in fe invi- 
cem agentia, cogites, ea, fe mutuo in motumcon- 
eitare posfe, nunquam concipies, ut vel ex hoc 
rateat, hoe potius corporibus esfentiale esfe, ut 
nullam in diftantia operationem edant. Quid, quod 
commune Philofophorum Axioma fit: illad, quod 
natura fua, non tantum admittit gradus, verum 
etiam, fine determinatis quantitatis limitibus , quos 
majores cogitando faltim fingere posfis , concipt 
nequit, ad esfentiales Subftantiae alicujus proprie- 
tates pertinere non posfe: Nulli enim in are 
