200 J. PAP DE FAGARAS ANTWOORD OP DE 
te en het onderfcheiden maakzel, of 
beantwoorden aan de verfchillende 
trappen van hoegrootheid der aantrek- 
kinge, met welke de lichaamen, op ee- 
nen en denzelfden tyd, op eene ver- 
‘fchillende wyze, naar elkanderen gelokt 
worden, of dit alles moet onverander- 
lyk blyven, elk oogenblik, Het eerfte 
kan niet gefchieden; want de toeftand 
van elke zelfftandigheid, kan niet, dan 
by opvolginge van tyd, veranderd wor- 
den, om dat iets, niet het zelfde te ge- 
lyk zyn eh niet zyn kan. Maar zoo 
wy het laatlte vastftellen, brengen wy 
ons zelven onder onoverkoomelyke zwa- 
righeden, Want er moet nu verklaard 
worden, hoe, in eenen en denzelfden 
ftaat van een aantrekkend lichaam, zoo 
ver- 
etten 
uno eodemque tempore, modo tam diverfo, folli= 
citancur , diverfi in attrahente refpondent ftatus in- 
terni, id est diverfa figura, ftruêtura &c., aut hoe 
oirne, quolibet inftanti , invariatum mänet. Prius 
fieri nequit; ftatus enim fùubftantiae cujuscunque 
‘ nonmiu frecestu temporis variari potest, cum non 
posfit idem fimul este, et non esfe. At fi pofterius 
asferamus, infqverebilibus nosmet ipfos difficulta- . 
tibgs objecimus, Jam enim explicandum Est, quo= 
roda iu uno eodemqué corporis attrahentis A 
dhl Ì 
