VRAGE VOOR ’T JAAR MDCCLXXI. 217 
Maar misfchien zal het roekeloos 
fchynen, dat men daar op hoopt, ty- 
rannisch, dat men het vordert, en 
dwaas, dat men het onderneemt. Want 
hoe! zyn wy geheimfchryvers van den 
Werkmeester der Natuur geweest? of 
gelooven wy, dat de Hemel een uitge- 
{pannen perkament is, in welke de ver- 
borgendheeden der Natuur zyn inge- 
fchreeven , om van ons geleezen te wor- 
„den? De Natuur gaf eene eindige 
grootheid aan alle zaaken: zy zelve 
heeft een perk voor de menfchelyke 
wetenfchap , zy zelve heeft grenzen aan 
die roekeloosheid voorgefchreeven, de 
meeste dingen van onder de fterfelyke 
oogen weggedooken, en de uiteinden 
der dingen , onder eene eeuwige nacht, 
bedolven. De Natuurgebeurtenisfen 
Os van 
rt 
Sed haec forte fperare temerarium, poftulare ty= 
rannicum, aggredi infanum videatur. Num enim 
Naturae rerum opifici fuimus a fecretis? aut Coe- 
lum pellem extenfam este arbitramur ‚ cui infcripta 
Univerfi arcana , a nobis legiposfint? Finitam cui= 
que rei magnitudinem Natura dedit: ipfà termi-= 
num cognitioni humane, ipfa limites temeritati 
pofuit: plurima mortalibus fubduxit oculis, et 
Extrema rerum note aeterma obruit, Implicantur 
___ even- 
