220 J,PÁP DE FAGÁRAS ANTWOORD OP DE 
alleen deze toevlugt over te fchieten , 
dat zy gelooven alles te hebben verrigt, 
wat van eenen wysgeer gevorderd wordt , 
als zy de orde van ’tGeheelal hebben 
leeren kennen, velerhande gewrochten 
met elkanderen vergeleeken en tot nut 
van het leeven toegepast en overge 
bragt hebben. Deeze dingen zyn ge- 
noegzaam, om het leeven gemakkelyk 
en vermakelyk door te brengen: ja wat 
zegge ik, waarom zouden zy ook aan 
de nieuwsgierigheid niet voldoen ? Want 
wy zelven zyn een groot fchouwtooneel 
genoeg. Laaten wy eerst ons zelven 
ennen, en dan eerst begeeren naar de 
kennisfe van verafgelegene zaaken, Hoe 
koomt het te pas, dat men, met eene 
{toutheid van Ikarus, buiten den Zon- 
neweg wil omzwerven, en van de zit- 
| plaats 
Grid 
lum fuperesfe videtur refugium „ut ordine Uniwerfi 
cognito, effeétibus variis; inter fe combinatis , et 
vitge uûbus applicatis,-officio Philofophi fe per- 
funétos putent. Haec, ad vitam commode et ju= 
cunde tranfigendam, faris unt, quidni etiam cu- 
riofitati fufficiant? Quin ipfi nobis fatis magnum 
theatrum fumus. Primum nosmet ipfos cognoíca- 
mus, et itademum , quae remotiora funt, concupi= 
fcamus. Quid sttinet, Icario-gufù „ ultra folis vias 
eva- 
