226 Je PAP DE FAGARAS ANT WOORD OP DE 
teekenen van Miltiades, Er is een tyd 
geweest, toen het gemeen de {taartftar 
voor een droevig voorfpook aanzag, 
en de wyze man haar voor eene fchand- 
vlek der Filofofen hield; en Seneca noch- 
tans, den moed niet laatende zakken, 
voorfpelde ten zynen tyd reeds, *t geen 
er naderhand gebeurde, Zr zalf noch 
wel eens iemand zyn, zegt hy in het 
zevende boek zyner Natuurlyke Vraag- 
ftukken, die bewyzen zal, in welke dee- 
len wan den hemel de Comeeten omzwer- 
wen, hoe zy zoo afgefcheiden van de ove- 
‘rige flarren woordloopen? hoe groot en 
hoedanige zy zyn? Dat dit vooruitzigt 
niet ydel geweest zy , heeft de uitkom- 
Île eerst in onze eewe beweezen. Voor- 
waar! er zal eens een tyd koomen’, wan- 
neer de dag en de vlyt van een lan- 
ger 
SOHN 
Fuit quando, Cometam vulgus pro ferali praecone „ 
fapiens, pro opprobrio Philofophorum, habuit. 
Seneca tamen animum non defpondens, jam tunc id, 
quodevenit praedixit. Erit, inquit Natur. Quztt. 
Libr. 7. qui demonftret aliquando, in quibus Co- 
metee partibus errent? Cur tam feduti a ceteris 
eant? quanti qualesque fint? Non vanum fuisfa 
hoc augurium , eventus, noftro demum feculo ,com= 
probavit, Veniet profeéto tempus, quo ifta etiant 
quae 
