242 J.PAP DE FAGARAS ANTWOORD OPDE 
waarfchynelykheid. Zoo zy een Voor- 
ftel niet naawkeurig kunnen oplosfen;, 
nieemen zy hunnen toevlugt tot nader- 
hisfen , welke zy echter niemand voor 
volledige oplosfingen opdringen, _ In- 
dien iets niet volkomen blykt, gaan zy 
niet voorbarig tot deeeneof andere par- 
ty over, maar zy fchikken er hunne 
bereekeninge zoo naar, dat beide de 
twistende partyen hunne bevindinge, 
voor waarheid , moeten aanneemen. Zoo 
veronderftellen zy in de Gezichtkunde, 
dat een lichtend lichaam in de daad 
ftraalen uitfchiet ; maar zy gebruiken 
die veronderftellinge in die voege, dat, 
offchoon ‘het cht van het lichtend li- 
chaam niet voorkoome, maar in eene 
zekere beroeringe van de kenminE be- 
| aa, 
eddie 
utur. Si Problema aliquod accurate refolvere nou 
posfint, ad approximationes confugiunt, quas ta- 
men pro completis folutionibus nemini obtru= 
dunt. Si aliquid non liqueat, non precipitantet, 
in hanc, vel illam partem abeunt, fed ita fuos cal- 
culos attemperant „ ut, quod illis inventum fit, u= 
traque litigantium pars, pro vero agnoscere tenea- 
tur. Ita fumunt in Opticis corpus lucidum radi- 
os aftu emittere, fed ita hoc asfumto utuntur, 
at etiam& lumen, non a corporg lucido proyeniat 
es 
