256 J.PAP DE FAGARAS ANTWOORD OPDE 
Natuur? Alle die, welke aan hun vers 
nuft zyn overgelaaten , en van allen by- 
ftand van de regelen der uitvindingen 
ontbloot zyn, en evenwel, tot het op- 
zoeken der oorzaaken, zich begeeven;, 
worden door de moeilykheid der onder- 
neeminge afgefchrikt, of buiten den weg 
omdolende, befpeuren zy wel haast, 
dat zy van de eindpaal zyn afgedwaald, 
Die eene onbekende oorzaak van een 
gewrocht wil opgeeven , ziet, dater niets 
anders voor hem overfchiet, dan dat 
hy, na alle de omftandigheeden van 
geval, overwoogen te hebben, zynen be- 
fchermengel aanroepe, gelyk de Poë- 
ten hunne Zanggodinnen, en dat hy 
beproeve, of hy door eene gelukkige 
gisfinge, na zoo vele vrugtelooze pogin- 
gen van anderen, die oorzaak ded 
en 
clave fores Nature recludemus? Suo ingenio de- 
teliëti, omni regularum inveniendi fubfidio defti— 
tuti , omnes illi, qui ad perferutandas caufas acce- 
dunt, vel difficultate rei deterrentur, vel fine via 
divagati, a meta fe aberrasfe deprehendunt. Qui 
effeétus causfam incognitam reddere cupit, nihil 
fibi reliftum videt, quam ut perpenfis omnibus 
fati circumftantiis, faum genium, ut Poëta Mu- 
fas invocet, et tentet, an felici quadam conjectu- 
ra, eam, post tot-irritos aliorum conatus, dete- 
D gee 
