260 J. PAP DE FAGARAS ANTWOORD OPDE 
niets anders zyn, dan gevoegelyke uit- 
rollingen vande order , welke de ziele, ín 
het opzoeken eener onbekende groot- 
heid, volgt. Maar gaat dan de ziel al- 
leen , op eene zeekere en vastgaande wy- 
ze, tewerk, in het ontdekken der groot- 
heeden? Voorwaar zy verkeert, op ee- 
ne en dezelfde wyze , omtrend allerhan- 
de foort van waarheeden: op dezelfde 
manier ‘haalt zy uit de eene waarheid de 
andere voort, Dan dit valt haar wat 
ongemakkelyk, dat zy in het afleiden 
der verfchynzelen uit hunne oorzaaken, 
juist-altoos gedwongen wordt, denzelf- 
den weg op niew in teflaan. Na de uit- 
vindinge van de wetten der Algebra, 
kunnen oneindig veele vragen, iu 
zelf- 
Kek eds ed 
que nihil fant, nifi ordinis, quem mens in inda- 
ganda incognita quantitate fequitur, debitae evo- 
lutiones. Át num, in folis quantitatibus detegen- 
dis, mens certa procedit lege? Eodem profeêto 
modo illa, circa omnis generis veritates verfatur: 
eadem ratione ex una colligit aliam: hoc folum ip= 
fi incommodum evenit, quod dum in phoenome- 
nis, ex fuis causfis,deducendis, verfatur, defici= 
entibus regulis , eandem femper viam repetere co= 
gatur. Post inventas Algebreleges, infinitae quz- 
ftiones, per idem Problema, generalius enuncia- 
tum 
