264 J. PAP DE FAGARAS ANT WOORD OP BE 
keuren het goed , met handgeklap en toe- 
juichinge, Maar zoo een fchryver, of 
uitfchryver der Redeneerkunde eens 
dacht, dat hem deeze taak ware opge- 
legd, dat hy onderzoek moest doen ; 
hoe zoo veele en zoo verfchillende waar- 
heeden zyn uitgevonden? hoe er, vande 
eene tot de andere, een overgang ge- 
maakt zy? wat, by geval, aanleidinge 
tot deeze of die dingen op te fpooren, 
gegeeven hebbe? welke drift en luim de 
menfchen op deezen weg gebragt heb- 
be? hoedit, nuendan, hunin de gedag- 
ten kon koomen? dan iser geenzints aan. 
te twyffelen, of de uitvindingen en der- 
zelver manieren, wel overwoogen zyn-. 
de, zouden de beste uitvindings regelen: 
aan 
ed a et desc 
laudimus, Art fi quis Logices fcriptor, vel ex= 
criptor, id fibi negotii- datum putarer, ut quaere- 
ret, quomodo tot tamque diverfie veritates, fint 
inventae? qui, ex tna earum, tranfitus fit faétus in 
alteram? quid forte occafionem, ad haec, vel illa 
guerenda, dederit? quis genius in hanc viam ho- 
mines induxerit? quomodo hoc, vel illud, illis 
in mentem veníre potuerit? nihil dubitandum est, - 
quin inventiones, earumque modi debite perpenfi, 
vptimas inveniendi regulas fuppeditarent. Sed ves 
peor ae nimium a plerisque Logicis petierim. Res 
ì KN cers 
