268 ; PAP DE FAGARAS ANTWOORD OP DE 
aanmerkinge naamen , op welke de zie- 
le uit het een tot hetander overgaat, en 
dikwyls uit de minfte omftandigheeden 
alles weet, wat zy zoekt; zoo zou het 
gebeuren, dat zy de order , welke de ziel 
houdt, zouden zien; en zoo zouden wy, 
deeze order kennende, en! dezelve tot 
zeekere regelen gebragt hebbende, zoo 
dikwerf het ons behaagde , die zelfde 
werkinge der ziel herhaalen, welke de 
ziel nu, naar haar byzonder goedvin- 
den, en niet naar het onze, volvoert, 
Misfchien twyffelt gy, of demanier, op 
welke de ziel werkt, wel onder zeekere 
wetten konne of moge gebragt worden? 
Want, gelyk een Poëet, zoo wordt ook 
een:Uitvinder niet gemaakt maar gebo- 
efusé ren ; 
Ort 
tores; fi modum,-quo mens ex uno, in alterum 
tranfit ‚ex minímis fmepe circumftantiis, omne id 
quod-queerit, cognofcit, obfervarent: ita fieret, 
ut ordinem , quem illa in inveniendo fequitur per- 
fpicerent , quo cognito; in certasque regulas re- 
dato, easdem intelle&tus operationes, quas nune 
mens fuo, non noftro „ arbitrio peragit, quoties lu- 
bitum esfet, repeteremus. Modum tamen, quo 
anima operatur, legibus comprehendi posfe, vel 
debere „forte dubitas? Uti-enim Poêta, ita Inven= 
tor 
