316 J.PAP DE FAGARAS ANTWOORDOP DE 
proeven, gisfen, in plaats ftellen „ moet 
eene ingewikkelde formule tot een een- 
voudigere, eene moeilykere tot eene ge- 
makkelykere, worden gebragt; Dikwyls 
moet er eene in veelen verdeeld ,en dan 
weer eens moeten er veele faamgevoegd 
worden, om er een geheel uit op te 
maaken. Maar de Analytifche Cyffe- 
raars hebben, uit hunne proeven, ja 
zelfs uit hunne dwalingen , uitmunten- 
de regelen van Integratie gevonden, en 
hunne ‘kunst, die veel meer, dan de 
Wetenfchap der Natuurlyke Oorzaken, 
door beproevingen alleen fcheen te kun- 
nen bevorderd worden , onder vaste re- 
gelen gebragt, En waarom zouden de 
Filofophen het zelfde niet kunnen doen, 
door het vergelyken en famenftellen van 
| ver- 
heee 
naturae fcrutatori via emetienda erat, tentando , 
conjiciendo, fubftituendo, formula complicata 
ad fimpliciorem, difficilior-ad faciliorem revo- 
canda; faepe úna in plures dividenda, mox plures 
conjungendae, ut integratio fuccedat. At ipfi 
analyftae, ex fuis tentaminibus, imo faepe errori= 
bus, egregias integrandi regulas invenerunt, ar«= 
temque {uam, quae longe magis, quam cognitio 
causfarum ,folis tentaminibus perfici posfe videba= 
tur, regulis comprehenderunt. Quidni idem pin 
O= 
