VAN VERSTAND EN WILLE. 461 
de vertaaling in den Boekzaal van Febr, 
1772, of in den mensch een ingefchaapen 
zin of zedelyk gevoel plaats hebbe ‚ waar- 
door hy beftuurd worde ter onderfcheiding, 
en aangefpoord ter verrichting wan het 
gzedelyk goed? Wy verwachten dan op 
deeze uitnodiging, dat dit vraagftuk met 
alle nauwkeurigheid onderzocht, en in 
een behoorlyk licht zal gefteld worden. 
De zaak verdiend het ook, en daar is 
veel aangelegen , als het op zedelykheid 
en pligt aankomt, dat men weete , waar 
men zich aan houden moet, of aan een 
inwendig gevoel, waarvan men geene 
reden kan geeven, dan dat gevoel zel. 
ve, of aan gronden, die uit de natuur 
der zaake, en eene beredeneerde Theorie 
opgehaald worden, 
Na deezen uitftap keeren wy weder 
tot den weg, dienwe hadden ingeflagen, 
Het Verftand gaat voor, de Wille volgd. 
Goed en kwaad zyn dingen, die niet 
onder een begrip vallen konnen. Ze 
zyn in haar eigen wezen zodanig onder- 
fcheiden, dat wy van het eene niet kons 
nen denken, hetgeen wy van het ande« 
re denken moeten. Het Verftand moet 
de uitfpraak doen, en oordeelen wat 
goed en kwaadis. De Wille moet zich 
| aan 
