464 J. W. PARIS OVER ’T VERBAND 
de eene wil, wat de andere niet wil , en 
altoos kryg voerende, om elkanderen 
het bewind te betwisten , even gelyk de 
“twee Godheden van ZOROASTER, 
Daar was een tyd, dat men aanelk ver- 
fchynzel een byzonder en eigen beginfel 
wilde toeeigenen ; men geloofde daarom 
ook , dat de zedelyke verfchynzelen , in 
welke men zo dikwyls eene tegenftry- 
digheid ontwaar word, niet konden ver- 
klaard worden, dan door de vooronder- 
ftelling van twee zulke Zielen in een en 
denzelven mensch, Waren ’er zulke 
twee Zielen niet, en moesten zo veele 
verfchillige en tegen elkanderen aanloo- 
parce zedelyke verfchynzelen uit eenen 
etzelve beginfel afgeleid worden, men 
dacht, hoe is het mooglyk, dat ‘er dan 
zo eene aankanting en tegenzinnigheid 
tusfchen Verftand en Wille zou konnen 
plaats hebben, Hoe valsch deeze rede- 
neering was, heeft de beroemde Philo- 
fooph MOZES MENDELS ZOON in 
zyne byvoegzelen tot de brieven over de 
bevindingen aängetoond , welk werkje de 
Heer PE TSH in ’ Hollandsch overge 
zet, en in navolging van den Heer Pro« 
fesfor ABBT, die het in ’t Fransch had 
vertaald, onder den tytel van es 
| BIER 
