VAN VERSTAND EN WILLE, 46} 
dekken, zy geeft ’er alleen sir 
en gelegenheid toe. Daaris geen kwaad: 
in gelegen, dat wy aan zinlyke voor- 
werpen denken, en ons van dezelve 
voorftellingen en begrippen maaken, 
Kan niet anders zyn, of de Ziel, die 
met een lichaam vereenigd is, moet de 
voorwerpen; die op de zintuigen wer= 
ken, bevinden, en zo gewaar worden, 
als ze zich aan haar vertoonen. Maar 
in die gewaarwordingen is noch veele 
donkerheid en verwarring. De zinnen 
ftellen ons de zaaken niet voor, gelykze 
in der daad zyn, ze leveren ons maar 
verfchynzelen, welker gedaantens en 
vertooningen geene wezentlykheid heb- 
ben, dan in onze inbeelding. Willen 
wy door dien fchyn niet misleid en be- 
drogen worden, wy moeten de zinlyke 
bevindingen aan het oordeel des ver- 
{tands ter toetfe brengen, alles rype- 
lyk en bedaard overleggen, het een van 
het andere afzonderen, elk deel op zy- 
ne rechte plaats en zynen behoorlyken 
rang fchikken, even gelyk men omtrent 
zaaker doed, die men uit de verwarring, 
waarinze liggen, in order brengen wil; 
wy moeten oordeelen, wat goed, wat 
kwaad, en. wat het beste is; hetgeen 
| Gz 2 waar- 
