468. J.W. PARIS OVER °T VERBAND 
waarlyk goed is, en in zo ver het goed. 
is, van het geen maar een fchyn van 
het goede heeft, affcheiden, en zo de 
zinlyke dingen naar haare waerde of on- 
waerde leeren fchatten. Het ver{tand, 
opdie wyze zyn licht gebruikende, zo 
zoude wille ook het beste kiezen, de 
zinlyke neigingen en begeertens zouden 
in haare rechte maate en order blyven, 
en-daar zouden geene verkeerde hande- 
lingen volgen. « | 
Maar-wanneer wy by de zinlyke voor- 
werpen: geen behoorlyk en genoegzaam 
onderzoek aanftellen , zo word het ver- 
ftand,- zynen. pligt verwaarloozende, 
door het zinlyke verrast, en met zinly- 
ke en lichaamlyke beelden aangevuld, 
die het verftand verbysteren, benevelen, 
en tot-eene duidelyke en onderfcheide 
voorftelling, overlegging en beoordee- 
ling van zaaken onbekwaam maaken. 
Hiervan is het gevolg, dat dan de zin- 
lyke bevindingen de wetftellen; zy wor- 
den eene regel van den wille en zyne 
neigingen en begeertens, en hy verkiest 
of verwerpt, naar maate die bevindin- 
gen aangenaam of onaangenaam zyn. 
De mensch weet dan van geen ander 
goed, als hetgeen de zinnen vermaakt, 
en 
- 
