VAN VERSTAND EN WILLE,’ 469 
en hoe kwaad dat zinlyke ook in zich 
zelven zyn mag, in die hoedanigheid 
van vermaak vertoond het zich aan hem 
onder het beeld van het goede, zelfs 
het grootfte kwaad , hoe onnatuurlyk en 
onmenschlyk het ook zyn mag, kan 
een bemind voorwerp van zyne zinlyke 
neigingen en begeerlykheden worden, in 
zo ver met het bedryf van hetzelve een 
zinlyk vermaak gepaard gaat. Hy zoekt 
dat vermaak door allerlei zinlyke bevin- 
dingen, waar hy het maar vinden kan, 
en geene paalen van redelykheid, mensch- 
lykheid en fchaamte zyn zo fterk, of de 
zinlyke drift kan’er door heen breeken. 
Het is geen wonder, waar het zo ge- 
legen is, dat de order en het verband, 
dat God en de natuur tusfchen verftand 
en wille gefteld heeft, verbroken èn ver- 
woest word, Het Verftand moest het 
gebied voeren, en het word een flaaf, 
die zich in de ketenen der zinlykheid laat 
gevangen houden, De Wille moest ge- 
hoorzaamen, en de zinlyke neigingen 
en driften maaken hem tot een T'yran. 
Waar ze de overhand hebben, laaten 
ze niet toe, dat zich het verftand een 
bepaald, zeker en geduurzaam begrip 
van dingen zou maaken, die den zinnen 
Gg 3 niet 
