482 J.W. PARIS OVER ’T VERBAND 
der >menschlyke ziele met de: -uiterfte 
oplettendheid doorzocht, alle haare neí- 
gingensen vitgangen: van voet tot voet 
nagevolgd, en alte binnenkameren van 
hart; tot de gehieimfte hoeken en kan- 
ten:toe, als ’t ware befpred hebben, en 
dat niet cin „deezen en geenen ‚maar in 
allerlei-ftand en betrekking, deeze al- 
leen ‘zouden in {taat zyn, om: hier een 
licht te ontfteeken; dat in de-donkerheid 
fchyneh „en de Zedekunde in „eene 
fchoone helderheid ftellen zoude, Ik 
beken, dat ik my’ hier zo niet t’huis vin- 
de: als ik wel wenschte. «Hetgeen ik 
verder te zeggen hebbe , zal alleen die- 
net; om eene proef ste geeven, dat ik 
gaern ; alsik maat :kon, tot volmaaking 
van deeze Edelfte aller Wetenfchappen, 
die het wezentlyk belang aller menfchen 
raakt, iets zou willen toebrengen, in 
hoope, “hoe gering het ook: zyn mag, 
dat deeze blyk van myne goedwilligheid 
anderen” zou konmen aanfpooren, om 
myn gebrek te vervullen, ‘en dit gewich- 
tig {tuk met een. gelukkiger uitflag te be- 
handelen, zor asv onisordsen S 
Zeker en waarachtig is het, dat eene 
klaare en duidelyke kennis van het waa- 
re en valfche, goedeen kwaade, in zo 
rd | „ver 
