VAN VERSTAND EN WILLE. 491 
hier is het zó gelegen, als met een werk- 
mah, met een konftenaar en diergely- 
ken , die zekere werktuigen, inftrumen. 
ten en gereedfchappen behandelen, en 
daarmede hun werk verrichten. Wat 
zy in den beginne langzaam en met 
moeite gedaan hebben, doenze daarna 
met eene verwonderlyke vaerdigheid, 
als zy zich behoorlyk geoeffend, eén in 
hunne konst eene hebbelykheid verkree- 
gen hebben. Zy hebben hunne werk- 
tuigen by de hand, zy doen met hunne 
inftrumenten, watze doen moeten, dan 
zo, dan anders, het werk vliegt, om zo 
te fpreeken, van hunne handen, het is 
in een korten tyd gedaan en het isgoed, 
daar is order, wet en regel in naar den 
eisch van de konst, zonder dat zy om 
order, wet en regel gedacht hebben. 
Daar konnen wel eens zaaken voor- 
komen, die betrekking tot onze zedely- 
ke verpligtingen hebben , en met dezel- 
ve vaerdigheid niet konnen gedaan wor- 
den ‚, om datze een langzaamer overleg 
eifchen ‚doch dit zyn enkele en zeldzaa- 
me gevallen, uitzonderingen, die niet 
onder den algemeenen regel behooren, 
Die zich gewend heeft veel aan zynen 
pligt te denken en zynen pligtte aes 
