BOD “JF. HENNERT OVER DE 
der Aarde nog -overblyft, zo groot is, 
dat daar uit voor de Starrekunde en 
Navigatie misflagen van belang kun- 
nen voortfpruiten ? “Aangezien den klei- 
nen afftand der: maan vande: aarde, 
moet haare parallaxis vry groot zyn, 
welke de hoek TML is, die onder 
(Eig, 3) de halve middellyn TL uit de 
maan M gezien-wordt. Dewyl de hal- 
ve middellynen der aarde, wegens haare 
knolronde figuur, Ongelyk zyn, zo ziet 
men reeds, dat daarom de maanspa- 
rallaxen by ieder poolshoogte veranderd 
worden. Om aan den Lezer het opflaan 
van aftronomifche werken te fpaaren, 
en -hem-teffens- op de onderwerpen de- 
zer verhandeling te ‘vestigen , zal ik de 
verfchynzelen van de maans-parallaxe, 
uit de knolronde gedaante der aarde 
voortkomende, en voornamentlyk die 
ene, welke ik „befchouwen zal, kort 
ings voorftellen, 
_$.1, Het rond: PApE verbeeldt een 
meridiaan der,aarde, waarvan de mid- 
dellyn des evendars, AE, grooter is dan, 
de pools-asP pà De verticaal-lyn ZLC, 
door het zenith der plaats L gaande, 
ftrekt niet als op eene klootfche aárde , 
ed ) ten LL zyne 
