DE TWEEGEVECHTEN. 555 
men iemand voor lafhertig houde, voor 
een bloodaard uitmake, weigere met 
eenen te dienen, en voor een eerlyk 
man te houden hem die geen andere 
misdaad heeft, dan. zich aan de Godde- 
lyke, weereldlyke en natuurwetten, ge- 
lyk het een goed Christen en eerlyk bor- 
ger betaamt, onderworpen te hebben? 
Is ’er iet godloozer, dan. dat redelyke 
fchepfelen in zich verdoven en te niet 
doen de zelfsbeveiliging, de con/erwatio 
fui ipfius , die het Opperwezen, om zeer 
wyze en betamelyke redenen, zelfs den 
redeloozen dieren heeft ingefchapen, 
en den redelyken zoo duur aanbevolen? 
Is ‘er zelfs iet belachlyker? Hy, wien 
een hoon of fchimp is aangedaan, begeeft 
zich den volgenden dag in een tweege- 
vecht om zulks te herftellen: gisteren 
was hy beledigd, heden wordt hy in 
het tweegevecht gewond, door een 
fteek met den degen of fchoot uit het 
piftool ; dat heet voldoening ( fatisfactie) 
gekregen te hebben, en ’ gefchil wordt 
met een glaasje van vriendfchap tusfchen 
de twee kampvechters afgedronken. 
Schynt 
fche Edellieden Frichapel en Swekel, in het II deel 
van JONAS HANWAYys Reizen naar Perziën, 
en de aanmerkingen van dien Schryver bl, 1so—1ó1, 
