DE TWEEGEVECHTEN. 563 
van de fchuld niet op my: ’t hong niet 
van my af, de ongehoorzaamheid aan 
Uwe wetten en de verachting van Uw 
voorbeeld verder uitteftrekken. Gy zyt 
rechtvaardig, en dus zult Gy my die 
kroon niet weigeren, die myne dapper 
heid verdiend heeft”, | 
Wie fchrikt niet van deze redenkave: 
ling? en is echter de fchildery , hoe 
zwart ook, niet naâr waarheid, en is 
men niet genoodzaakt, wil men zyn 
oordeel niet verkrachten, het gezegde 
van dien Schryver te onderfchryven? 
ten zy men liever het godloos gevoelen 
van eenen Mutius wilde volgen, waar 
van de Raadsheer sricHeR gewaagt 
ch. 5 $ 30, die, fchoon een Christen, 
ftaande hield, dat wie gehoor wilde ge- 
ven aan de voorfchriften van den Chris- 
telyken Godsdienst, verbannen moet 
worden uit het lichaam van hun, die 
het hun beroep rekenen, de eer en de 
orde der Ridders voor te ftaan. En 
het is te verwonderen, dat TREUTLE- 
RUS, Wol, 2. difp. 32. Th. 6. lit. 9, de 
tweegevechten heeft verdedigd , doch 
hy werd hierin wederlegd door BACHo- 
viUs âu notis, en door GOSWINUS AB 
di Nn 2 EN 
