564 …—W‚. SCHORER OVER 
ESBACH ad Carpz. Jurispr. Forenfi 
Part. 4. Confl. g. n. 3. | 
Zal men zich niet moeten verwonde: 
ren, hoe dat zoo een monfter door gees 
ne. plakaaten of redenen van Godsdienst 
heeft konnen uitgeroeid worden? Wat 
mag toch de reden zyn, dat dit zulke 
onwrikbaare wortelen (en dat by luiden 
van jaaren en verftand) heeft konnen 
fchieten? Men kan daar twee hoofdre- 
denen van geven: de eerffe is de onvoor- 
zichtige opvoeding van de ouders om- 
trent hunne kinderen: men weet, dat in 
de tedere jaaren de vooroordeelen aller- 
gevaarlykst Zyn, om dat men zich van 
dezelve niet mistrouwt; men heeft die 
ontfangen op zoo een tyd, wanneer al- 
les indruk op onze ziel maakt, en voor- 
al indien men die ontfangt uit den mond 
van zulken, wien de zorg over onze 
opvoeding is aanbevolen: nu hooren de 
kinderen nimmer van een duël fpreken, 
of hooren dezelve hooglyk pryzen; het 
is, dat is een braaf kerel, hy heeft het 
hart wel geplaatst, ik verzeker u, hy 
durft zyn man onder de oogen zien, en 
men moet van zyn kant afblyven: en 
die zoogenaamde glorie kan men naauw- 
lyks naderhand uit het hart wien” 
