DE TWEEGEVECHTEN. 565 
Ik hoorde eens een vader aan zyn zoons 
die gereed ftond naar de Academie te 
vertrekken, deze Christelyke les geven: 
Jongen! ‚gy moet niemand beledigen, 
geen rufie zoeken, maar gy moet ook 
vooral u kaas en brood niet laten nemen. 
Is dat niet gezegd, wanneer men u op 
de teen trapt, moet gy het rapier in de 
hand nemen en uw party op het lyf ko- 
men? Ik wilde zoo een vader wel eens 
vragen: indien zoo een jongman het on- 
geluk had, of een ander neêr te leggen, 
of zelf dat lot te ondergaan, hoe zoo 
een vader het met zyne confcientie zoude 
maken ? 
Een andere reden van het niet uit- 
roeien is, dat die fcherpe plakaaten in 
de daad {tomme honden zyn, die wel 
geketend en gemuilband, naauwlyks 
konnen baffen, klinkende metaalen en 
luidende fchellen , dewyl dezelve naauw- 
lyks uitgevoerd worden, Want zelden 
wordt ’er navraag op zoo eene misdaad 
van eer gedaan, en is het al te klaar- 
blykelyk, men zoude wel verzoeken en 
veelligt verkrygen brieven van remisfie 
of landwinning , en, heeft men wat in- 
vloed, ook wel brieven van adolitie; 
daarby komt, dat wy die heilzaame bul- 
Nn 3 bak- 
