FRANSCHEN SCHRIJFSTIJL, 585 
6. 16, De tweede ongereegeldheid, 
die daar mede verbonden ging, was, 
dat in het eene jaar, verfcheide dagen 
in ’t laatflevan Maart , of in ’t eerfle van 
April, in ’t GEHEEL moesten ONT- 
BREEKEN: doch dat die zelfde dagen 
in tegendeel , in een ander voorgaand of 
volgend jaar DUBBELD kwaamen,. Bij 
voorbeeld: Indien in ’t eene jaar de eer- 
fte Paaschdag viel op den 22 Maart, en 
in’t volgende jaar op den 11 April, dan 
kwaamen de xx tusfchendagen van 23 
Maart tot 1o April, tweemaalen voor 
in een en ’t zelfde jaar ; te weeten eens 
in deszelfs begin, en eens in het einde, 
6.17. Hier uit fproot de noodza 
kelijkheid, om altoos bedacht te wee- 
zen op den tijd, wanneer ín elk reeds 
verloopen jaar, de Paaschdag was inge- 
vallen, zoo dikwils men voorleedene 
gebeurtenisfen, die tot de wier eerfte 
maanden van eenig jaar behoorden , had 
te beöordeelen, 
6.18. Tot dat einde had men door- 
gaans PAASCHTAFELS (f) in Alma- 
nakken geplaatst , of afzonderlijk gefteld, 
bij de hand, 
Oo 5 6. 19. Ook 
(Ff) PAASCHTAFELS;s Job, van de Water Voort. 
voor ’t Utr, Plakaatboek, 
