VROEDKUNDIGE “WAARNEEMING. Ó2f. 
„Het kind lag, gelyk te voren, met 
de voeten naar den moedermond, met 
den rug naar de rechterzyde, en met het 
hoofd, naar de borst eenigfins overge- 
bogen, in het linker gedeelte van den 
meest verwyden bodem: hetzelve was 
gaaf en welgemaakt, en, naar gisfing, 
van tusfchen de zes eh zeven maanden, 
hebbende van het opperhoofd tot de 
voetzoolen de lengte van negen dui- 
men. De navelftreng, elf duimen lang, 
had niets aanmerkelyks, dan de ver- 
fcheidene kronkelingen, die, gevoegd 
by de vry groote hoeveelheid van wa- 
ter, de beweegingen der vrucht, by 
het leven, deeden veronderftellen. «De 
moederkoek , van geene uitftekende 
grootte , was aan den voorkant (o) van 
het lichaam en bodem der baarmoe- 
der aangehecht, en had dus, by de 
verplaatfing en ombuiging derzelve, 
binnen het bekken, tegen den endel- 
darm aangelegen. \ 
De wanden van de baarmoeder had- 
den weinig dikte, doch iets meerder op 
de plaatfe van de aanhechting der moe- 
derkoek, | ut | 
Het bekken was natuurlyk, en ruim _ 
| e 
(o)- Ibid. Cap. VI, $ 7. EE | 
