632’ Jk 'W. TE WATER OVER HET 
6 IL. Uit het gezegde volgt, dat het 
redelyk zy , de geftorvenen te begraven 
maar ook, dat het dwaas en fchandelyk 
Zy, die wyze van begravenis te verkie= 
zen, welke allerfchadelykst is en gantsch 
ftrydig met de voornaamfte drangre- 
den, om welke het begraven der lyken 
in gebruik gebragt is.— Ik bedoele 
die vuile en ftinkende gewoonte, om de 
dooden binnen de ftedelyke muuren te 
bewaren „en in de kerken of op de kerk- 
hoven optefluiten; eene gewoonte, in 
Nederland algemeen aangenomen, en 
door de meesten goedgekeurd; eene ge- 
woonte nochtans, welke ik van voorne- 
men ben in deze Verhandelinge te be- 
ftryden: niet uit een beginfel van grilli- 
ge eigenzinnigheid, maat op grond van 
volkomen overredinge, en met een oog- 
merk, om het nut van myne landge- 
nooten , ware het mogelyk, te bevorde- 
ten.—= Ik kenne eenigszins de kracht 
van ’t bygeloof , van ingekankerde voor- 
oordeelen, van verouderde gewoonten, 
van eigen belang en trotzen waan, Het 
is moeilyk, zoo niet gevaarlyk, zich 
daar. tegen te verzetten, Men kan aan 
zulke ondernemingen de hatelykfte be- 
namingen geven, Het zy zoo! Dit ak 
pré cs 
