656 J.W. TE WATER OVER HET 
der begtaafplaatfen, én noch meer op 
de herdenkinge, dat onze geliefdfte 
Vrienden en dietbaarfte panden aldaaf 
begraven liggen. Om niet te zeggen; 
dat veelen eene zwakheid bekruipe, 
om zoodanige kerken, jaaren lang , zoo 
hiet voor altoos, te vermyden.— 
fchouwen wy de gronden, waar op de 
betamelykheid der begraafnisfen bin- 
hen de kerken gebouwd wofdt, *t zal 
blyken, dat zy ongemeen wankelbaar 
zyn. Men zegt: de geloovigen zyn techt 
dierbaar in GODS oogen; jesus heeft 
ook hunne lichaämen met zyn bloed ges 
kocht, welke uit dien hoofde tempelen 
van den H‚ GEEST Zyn. Vooraf moet 
men aanmerken; dat de Godvreezende 
fchryver alleen fpreke van de geloovigen. 
Die benaminge zal hier noodzaaklyk in 
“den fterkften zin dienen opgevat te wor- 
„den. De gegevene omfchryving leert 
dit ten klaarften. Maar wat dan ge- 
daan met de Iyken der ongeloovigen? 
Zy zullen oók in de kerken moeten 
begraven worden, of daar buiten bly« 
Veri, en van de geloovigen afgefcheiden 
wórden, Het laatfte ís aan veele en 
Onoverkófnelyke zwaarigheden öndet. 
‘hevig. Wie zal het bepalen, zoo > À 
Wert 
