BEGRAVEN IN DE KERKEN. 657 
werf er een mensch fterft, of hy tot de 
wWaare geloovigen behoore. Het Conci- 
lie, te Rouwen gehouden in den jaare 
158r, befloot, dat voortaan niet alle 
dooden, zonder onderfcheid, in de ker- 
ken zouden begraven worden, maar al 
leen de Kerkelyken of Geestelijken, en 
die, door adeldom, deugden en ver- 
dienften aan GOD of ’t gemeenebest, 
boven anderen uitmunten. Maar ‘tis 
voorlang zeer wel opgemerkt, dat zoo- 
danige uitzonderingen nooit anders dan 
de grootíte verwarringen konnen veroor- 
zaaken , en het kwaad noodwendig ver- 
dubbelen, In eene zaak, welke aan- 
ftonds onder elks bevattinge valt, be- 
hoeve ik niet breedfpraakiger te zyn (r). 
* Is zoo, de lichaamen der geloovigen ; 
hun leven en zelfs hun dood, zyn dier- 
baar ín ’s HEEREN oogen, naardien 
zy door ’t bloed van zynen Zoon ge« 
kocht zyn. Wat volgt hier uit? dat zy, 
na den dood, binnen de muuren der 
kerken ter aarde moeten befteld wor- 
den? Geenszins; want ‘er is geen ver- 
band tusfchen het een en het ander, 
Dit betoog is dus krachteloos, Waar- 
IV. DEEL. Rs Oe om 
(1) Vergelyk MARET pag. 062, 
