658 J.W. TE WATER OVER HET 
om had het begraven in den tempel en 
fynagogen dan ook geen plaats by de 
oude Jooden? Zegt men hier op, dat 
dit moet worden afgeleid uit de fcha« 
duwachtige wetten onder dat volk , wel- 
ke nu geheel afgefchaft zyn, ik vraag 
wyders, waarom dan niet by de eerfte 
Christenen, onder welken zoo veele uit- 
muntende voorbeelden van heiligheid 
waren? De lichaamen der geloovigen, 
wel is waar, zyn tempelen van den H, 
GEEST; maar zou het befluit, daar uit 
ontleend, eenigen klem hebben, dan 
moest men konnen vastftellen, dat die 
lichaamen noch zulke tempelen blyven 
na hunnen dood, ’t welk niemand zal 
{taande houden, of dat zy aan geene 
bedervinge en verrottinge zyn bloot ge- 
fteld, ’ gene de ondervinding duidelyk 
tegenfpreekt. Het is derhalven niet on- 
betamelyk, maar veel eer redelyk , ook 
de lichaamen der geloovigen, na hun- 
nen dood, buiten de kerken en fteden 
te fluiten, op dat de levenden daar door 
geen hinder lyden aan hun leven en ge- 
zondheid Men zal, waarfchynlyk, 
noch tegenwerpen, dat de nadeelige 
gevolgen van ’*t begraven in de fteden 
en kerken, vooral in ons land, ze 
Zere 
