662 J.W. TE WATER OVER HET 
dat deze gewoonte, door de gierigheid en 
bet bygeloof ingevoerd, met alle andere 
overblyffelen wan bygeloovigheden by ons 
was afgefchaft, en dat bet oud gebruik 
berfteld wierde, om openbaare begraaf- 
plaat fen in ’t ruim en open veld buiten de 
fladspoorten te frichten, Dit komt im- 
mers best overeen met het nut der burge- 
ren, naardien de lucht in beflotene plaat- 
Jen door den flinkenden reuk der lyken 
neodzaaklyk moet befmet worden, zoo dat 
men hier door den dooden geenen dienst 
doe, en ’ gevaar der levenden niet ver, 
myde; wooral ten tyde van pestige zieke 
ten, wanneer de befmettende lichaamen 
ook al in de kerken begraven worden, 
waar in men dagelyks vergadert: ’t welk 
my en weele anderen voorzeker met reden 
als ysfelyk is woorgekomen—- Ik wil 
niet gelooven, dat iemand der Godge- 
leerden in Nederland zich gelyk zal 
ftellen aan dien Geestelyken, die kon 
oedvinden met een onverftandige drift 
voor ’t begraven in de kerken te pleiten, 
doch met dit goed en heilzaam gevolg, 
dat men hem, eenige maanden geleden, 
naar ’t kafteel Rubina vervoerde, om 
daar van zynen ontydigen yver te be- 
daren — Van den kant der Rechts 
ge 
