( XIII ) 



dienden lof hebben weggedragen.— Laat 

 ik dit eene noch zeggen , dat onze Nederland' 

 fcbe taal en dichtkunde federt het begin der 

 achtiende eeuwe de opmerkzaamheid en ar- 

 beid van velen ftaar zich getrokken hebben. 

 Welke dankerkentenis is onze moederfpraak 

 fchuldigaan Ten Kate , Hoogfïraten, Burman, 

 Huydekooper en Kluit? Het getal der dich- 

 ters in Nederland is zeer groot. Pootf Hoog- 

 vliet , Snakenburg , de la Ruey Boddaert, Moor- 

 mant P^oet , Trip, Schutte, Feitama, An' 

 driesfen en zoo vele anderen zyn aan elk be- 

 kend. En zoo lang Davids heldendaden ge- 

 roemd worden , zal de naam van Juffrouw 

 van Mereken, leven. 



Ik vleye my , dat deze fchets ons allen zal 

 herinnerd hebben, dat allerleye wetenfchap- 

 pen in ons gezegend vaderland , federt den be- 

 ginne van deze eeuwe een merkelyken voort- 

 gang maakten , en dat het geene derzelve aan 

 kundige voorflanders, en geoeffende bevor- 

 deraars ontbrak. 



Was hetgeen onaanzienlyk middel om, in 

 de meeste ryken , de wetenfchappen voort 

 te planten , dat men geleerde genootfchappea 

 van verfchillenden aart oprichte, gelyk in de- 

 ze eeuwe plaats vondt in yirankryk, Duitsch" 

 land, Schotland, Spanje, Italië, Rusland, 

 Denemarken en elders , men floeg dien zelf- 

 den weg in federt weinige jaren in ons va- 

 derland. Om nu niet te fpreken van fom- 

 mige byzondere gezelfchappen ter bevorde- 



rin- 



