OUDHEDEN VAN ZEELAND. 55 



beroept zich op twee plaatfen van ta- 

 c I T u s , waar uit men dat gevoelen 

 meent te kunnen bevestigen. In de eer- 

 fle plaats zegt die fchryver van de Ger- 

 maanen (a): zy verbreiden den lof van 

 hunnen God Itiisco, of Tuist o, met oude 

 gedichten, "'t welk de eenige foort van ge^ 

 heugenis en jaarboeken by hen is. Ik wil 

 niet letterziften , of angstvallig onder- 

 zoeken, of carmina moet vertaaldw orden 

 door gedichten f oï gezangen, noch be- 

 twisten , of annales beter door jaar-ver- 

 tellingen worde overgezet. Elk gebrui- 

 ke daar in zyne vryheid. Uit deze woor- 

 den te willeji beiluiten, dat de oude 

 Germaanen in de fchryfkonst geheel on- 

 kundig waren, is handtastelyk gedron- 

 gen. Al wat men met mogelyke waar- 

 fchynlykheid daar uit kan opmaken, is, 

 dat zy geene andere jaarboeken hadden, 

 dan die in rym gefchreven waren, 't ge- 

 ne by de meeste volken, Hebreeuwen ^ 

 Grieken , Romeinen , Spanjaarden en Ne* 

 derlanders, in de vroegfle tyden gebrui- 

 kelyk was (b). 

 Geen meerder grond voor deze ge- 

 D 4 dach-: 



Ca) TACITUS de M. G. c. U. 



(b) LIPSIUS ad Tacjti l. c, PERIZONIUS aitimadv, 

 UiJ^oric. f. FI pagt 204 /^ f. 



