OUDHEDEN VAN ZEELAND. 5.7 



was, waar van de kuifche Germaanen 

 en Batavieren in tegendeel zeer afkeerig 

 waren. En in dezen zin hebben vele 

 voornaame mannen die woorden ver- 

 klaard (d). Anders zou men met fom- 

 migen (e) kunnen denken op eene ge- 

 woonte onder de Romeinefi , die , over ta- 

 fel zittende , op de vingeren fpraken tot 

 de vrouwen , op dat haare mannen niets 

 merken zouden. Aan dat gebruik is niet 

 te twyffelen^ Ook ftrookt dit gevoelen 

 met de naastvoorgaande woorden, in 

 welke TACiTUS fchryft, dat de Ger- 

 maanfche vrouwen niet bedorven wier- 

 den door aanlokfelen in de fchouwfpe- 

 len, noch aanprikkelingen op de maal- 

 tyden, waar op hy onmiddelyk laat 

 volgen : beide mannen en vrouwen we- 

 ten niet van geheime letteren. Welk 

 van deze gevoelens men verkiest, het 

 blykt ten overvloede, dat tacitus 

 den Germaanen geenzins hunne onkun- 

 de van letteren en fchryf konst verwyte. 

 D 5 Noch 



(d) LIPSIUS , GR.ONOVIUS & ERVfESTI ad Tacitum de 



M, G c. XIX. VAN DE SPIEGEL ovcF den ooriprong 

 der Vaderl. rechten, bl. 44. 



(e) jENsius in pars Naamrol, bl. 371, H. V.W; 

 in de nieuwe bydragen tot opbouw der Vaderi, 

 J^etterkunde II. Deel II. ftuk, bl. 195—197. 



