I 



DE HOOGE VIERSCHARE. 99 



zydigheid en onkreukbaarheid de keu- 

 ren en wetten hun de fterkfte waarbor- 

 gen gaven , en zulks in een tyd , nu 

 reeds byna vyf eeuwen geleden, toen 

 de rechtspleging in de naburige land- 

 fchappen nog op eenen onzekeren en 

 ongefchikten voet was. 



5 XXII. Ik behoef naauwlyks te zeg- 

 gen , dat ter hooger vierfchare ook ge- 

 bragt moesten worden alle zaken in ap 

 pel of hooger beroep, en zoodanige 

 waar over de nederrechters het niet ééns 

 konden worden, of waar van de nit- 

 fpraak te lang vertraagd werdt ; menig- 

 vuldige voorbeelden zyn hier van in de 

 keuren (i) en overgebleven vonnisfen,die 

 ik thans, als bekend zynde, niet breder 

 zal uithalen; maar één geval is 'er, in 

 het welke de gezworens van de hooge 

 vierfchare by de nederrechters werden 

 gevoegd om gezamentlyk een zaak uit 

 te wyzen , in die vierfchare daar de zaak 

 was aangelegd : namelyk , het was een 

 oud recht , dat een kennis van drie fche- 

 penen een volledig bewys uitleverde, 

 maar wanneer 'er nu drie andere fche- 

 G 2 pe- 



Ci) Keure van Zieel. 1290. § 4. ÓI. I19 enz. 



