l68 J. MACQUET OVER DE 



de fchriften der Geneesheeren als twee 

 byzondere kragten onderfcheiden. Ik 

 wil dit niet tegen fpreken, maar zal 

 tragtente toonen, dat alle de werkingen 

 der Nature zoo volmaekt overeenko- 

 men met de werkingen van het Leven , 

 dat alles , wat men aan de Nature toe- 

 fchryft, niets anders is dan uitwerkin- 

 gen des Levens , en men door het waer- 

 nemen van dit laetfle alles kan verkla- 

 .ren, dat anders geheel duister en niets 

 meer dan bloote woorden is. Ik wil ech- 

 ter geenszins my verbeelden , dat ik kan 

 verklaren, wat het Leven is. Wy be- 

 fchouwen daeglyks met verwondering 

 deszelfs werkingen, doch durven niet 

 bepalen , wat het is. Dit oordeele ik 

 ook in deze verhandeling niet te moe- 

 ten onderzoeken, waar ik het woord 

 Leven alleen gebruike om eene kragt 

 aen te duiden, welker uitwerking ik al- 

 leen waerneme, even als de Natuerkun- 

 digen de zwaerte, aentrekking, traeg- 

 heid in de lichamen befchouwen. 

 Myn oogmerk alleen zynde de overeen- 

 komst, die 'er tusfen de werkingen der 

 Nature en van het Leven is , en dat de- 

 zelve niet meer dan èèn kragt maken, 

 te toonen , en een juister en bepaelder 



denk- 



