174 J' MACdUËT OVER DE 



ftoot , uitwerpt. Als de blaes eene ze- 

 kere veelheid vogts ontvangen heeft, 

 wordt hare Levenskragt door deze aen- 

 geprikkeld. De aenprikkeling groeit 

 met het toenemen van het vogt, en wordt 

 lastig. De mensch gehoorzaemt met 

 vermaek aen deze waerfchouwing en 

 ontlast zich. Indien men de blaes niet 

 ontlast, werdt het Leven fterk geprikkeld 

 en valt eindelyk in krampen. In de va- 

 ten, voor de uitwaesfeming gefchikt, 

 wordt eene bepaelde Levenskragt ver- 

 eischt , door welke zy in ftaet bly- 

 ven om de prikkelende ftof uit te la- 

 ten. De Levenskragt is het alleen , die 

 door het 9nderhouden dezer ontlastin- 

 gen de gezondheid en during van ons 

 beftaen onderhoudt. Daer zyn nog 

 andere wegen , door welken zich 

 het lichaem ontlast , doch die zich tus- 

 fen het gezonde en zieke bevinden. In 

 de teere kunne wordt een' grooten over- 

 vloed van goede vogten bereid. Het 

 vrouwlyk lichaem , tot volwasfenheid 

 gekomen , zoude 'er hinder door lyden. 

 De Nature , zegt men, ontlast 'er zich 

 maendelyks van tot heil van het li- 

 chaem, Maer wat is hier de Nature'^. De 

 baermoeder ligt in zulk eene plaatzevan 



het 



