184 J. MACQUET OVER DE 



heid der byzondere aerden fchynt van 

 de byzondere Levenskragt af te hangen, 

 en van Nature te veranderen het zelfde 

 te wezen als eenige wisfeling in de Le- 

 venskragt te ondergaen. Dit Leven , 

 door fomipige zaken te fterk geprikkeld, 

 flaet aen het woeden , en maekt ongere- 

 gelde bewegingen. Het kwalyk bekomen 

 van fommige fpyzen en dranken, dat 

 fomtyds aengeboren , fomtyds met de 

 jaren aengebragt is, fchynt alleen van 

 deze teerheid en aendoenlykheid der Le- 

 venskragt af te hangen. Het is bekend , 

 dat men fomtyds door het eeten van 

 mosfelen zwelt, walgt;, benaeuwd wordt, 

 uitflag fomtyds met groote bobbels, fom- 

 tyds als roodvonk over het geheel li- 

 chaem krygt met eene geweldige prik^ 

 keling en jeukte. Het gemeen fchryft 

 dit toe aen venynige krabben of fpin- 

 nen, die men met zulke mosfelen in- 

 zwelgt. Dit Zoude mooglyk meer waer- 

 fchynlykheid hebben, indien men alleen 

 van levende mosfelen deze toevallen 

 kreeg. Doch zy gebeuren ook na het 

 eeten van gekookte mosfelen. Het koomt 

 my voor, dat 'er, wanneer dit toeval 

 voorvalt, eene zekere gei'eldheid inde 

 3Levenskragt der mage is ^ die geen 



mos- 



