WERKENDE NATURE. 187 



UïTiy in eene behoorlyke dojis gegeven, 

 braken , anderen , die 'er uitilag als rood- 

 vonk van krygen , en niet ilapen. Het 

 fchynt my, dat alle deze zaken op de 

 Levenskragt werken , die in groote veel- 

 heid in het zenuwmerg aenwezende is. 

 Zy wordt fchielyk aengedaen , en deelt 

 hare aendoening opeen ogenblik het ge- 

 heel lichaem mede , even als de Elektri- 

 citeit zich gezwind ongelooflyk ver, en 

 als met een fchok , verfpreidt. De by- 

 zondere Levenskragt van zulke menfchen 

 is te teer voor die prikkelingen , welken 

 haer beroeren , des 'er krampen , ftui- 

 pen door ontftaen, die het geheel U- 

 chaem ontrusten. 



Daer is een oud en algemeen gevoe- 

 len , dat de mensch om de zeven jaren 

 verandert. Ik wil dit niet gelooven, als 

 men den tyd wiskunftig neemt , en ze- 

 keren tyd van jaren ftelt. Dit is waer- 

 fchynlyk een overblyfzel uit de fchool 

 vanPYTHAGORAS, die het reeds bydje 

 Egiptenaren vondt. Doch als men uit 

 een opgevat vooroordeel zich niet ver- 

 gaept aen het zevental , maer alleen ftelt, 

 aat de mensch op zekere tyden, zon- 

 der de juiftc jaren te bepalen, verandert, 

 zal ik dit gevoelen onderfchryv^n. Dat 



fteunt 



