392 J. VAN IPEREN OVER DE 



§. XXI. Men kon in de woestyne 

 hooger op , ten Zuiden of Zuidoosten 

 der beke Zered, de kudden niet weg- 

 vlugten en bergen, om dat 'er, door eene 

 heete droogte, de wateren van Nimrim 

 verwoest en uitgedroogd waren, (kk) en 

 men zig nu armelyk aan de beke der 

 fVilgen , (II) naar gedagten eene tak van 

 de beke Zered, behelpen moest. En 

 na dat het Moabitisch leger , dat zig aan 

 de Wateren van Dïmon (mm) fchynt 

 verfchanst te hebben, om de Asfyriers, 

 die op het gebergte verder aantogen , te 

 keeren, aldaar geflagen was; zoo dat 

 'er de plasfen, meeren en beken met 

 bloed geverwd waren , en daarenboven 

 de naby gelegene bosfchen en fpel on- 

 ken , daar zig de ontkomene in ver- 

 fchuilden, door leewen wierden onvei- 

 Jig gemaakt : (nn) wierd het gefchreew 

 der vlugtelingen nog algemeener , en de 

 eenigfte weg van ontkominge bleef, zuid- 

 westelyk aan , langs Zoar en het Land 



van 



de de Asfyriers, dat zy, zoo dra doenelyk, zig 

 van de beke Arnon verzekerden; en langs" de beke 

 konden zy het land ook gevoegelykst indringen. 



(kk) Jciaj. XV: 6, 



(11)— • t 7. 



(nim) -— —- ~ t p. 



