DEN DRACUNCULÜS. 449 



der. — Aan het eene einde des worms , 

 befpeurt men als een hairtje, het welk, 

 naar de meer of mindere dikte des 

 worms , ook verfchillende , en twee of 

 drie vingeren breed lang is, vastgehegt 

 aan het hoofd, en de baard genaamd 

 wordt. Het andere einde deszelven 

 wordt de ftaart genaamd, en eindigt met 

 een rond afloopend puntje. Hy is glad , 

 zonder ringen, en, langs de geheele 

 lengte, ziet men als eene kleine door- 

 fchynende holligheid. 



Niemand , denke ik , zal thans meer 

 in twyfFel trekken, dat de Dracunculus 

 een wezeplyke, en levende worm zy, 

 geheel onderfcheiden van alles, wat be- 

 hoort tot onze eigen zelfftandigheid(v). Ik 

 zal derhalven flegts, in het voorbygaan, 

 aanmerken , dat het leven dezes Infeös 

 niet zeer blykbaar is, als men het zelve 

 op de gewoone wyze door dagelykfche 

 oprolling naar buiten brengt; maar wel, 

 als het in eene reize , uit een doorgefhe- 

 den ettergezwel , waar in het meermaalen 

 geheel is opgefloten, wordt uitgehaald. 

 II. Deel. Ff In 



(v) Dit is door den Heer Gallandat duidelyk be- 

 lezen uit verfcheidene waarnemingen , welke te 

 vinden zyn in deszelfs Verliandeling over de Vena 

 Medinenfis en iü 't Journal ds Medeciae Tom. XII. pag. 24. 



