'492 JUSTUS TJEENK OVER DE 



geeft. Zegt nu Er ets, als het by Midh- 

 bar, of een woord gevoegd wordt dat 

 bergen of boogtens beteekent , een vlak 

 land, en is de ligplaats van Tadmór of 

 Palmyra in een vlak wydflrekkend zand, 

 dat een zelfde gelaat vertoont met de 

 narde in haar eerfte woestheid en ledig- 

 heid, 200 is dan het woord Er ets, dat 

 Gen» I. van zulk een woeste en ledige aar- 

 de gebruikt wordt, zeer gefchikt om de 

 woeste en wilde zanden, waar in Pal- 

 myra lag , te befchry ven , en zoo onder- 

 fcheidenlyk de ligplaats van die beroem- 

 de en oudtyds aanzienlyke Stad te be- 

 palen , als die , tot Chamath behorende , 

 van drie kanten met lange reyen van 

 bergen omringd is, maar ten Zuiden 

 ene groote en drooge Zandvlakte heeft, 

 welk naar deze Stad het Zand van Pal- 

 myra genaamd wordt. 



Gy ziet derhalven de noodzakelyk- 

 heid , wil men niet onvast en in 't wilde 

 fpreken , noch de eigenfchap onzer tale 

 en de gewoonte van zich in de Aard- 

 rykskunde verflaanbaar uit te drukken, 

 uit het oog verliezen , om F^rets alhier 

 liever door zand, dan door aarde te ver- 

 tolken. Want in de Landbefchryving 

 noemen wy zulk ene aarde als Erets 



Ggji, 



