512 JUSTUS TJEENK OVER DE 



(p) vondt de wildernis van Arabie gelyk 

 met weinig oneffenheden, aan eenige 

 plaatfen met zout, aan andere met 

 myniloffen overdekt , fomtyds fteenach- 

 tig, en overal moerasfig en met riet be- 

 zet. Toen hy dezelve, tusfchen Basfo- 

 ra en Aleppo doortrok , waren de vel- 

 den byna alle groen, en met veel ver- 

 fcheiden kruiden bezet , doch die doorn- 

 achtig waren, en alleenlyk goed tot 

 voedzel voor de kemels. De hitte fcheen 

 Hem niet ondraaglyk , fchoon hy deze 

 reis in de heetile maanden van den zo- 

 mer hadt aangevangen. En zeker, zegt 

 hy, hoewel de zon hare ftralen gedu- 

 riglyk op ons fchoot , zoo was de wind 

 echter altyd zoo fel en krachtig, dat 

 het eerder koud, dan warm was. Doch 

 de wind was echter dikwyls lastig aan 

 ons , om dat het flof daar door hoog 

 rees, en hinderlyk aan ons viel. De 

 nachten waren altyd koel; en wy, om 

 ons tegen de koude te befchutten, wa- 

 ren genoodzaakt onze dekens te gebrui- 

 ken. Weshalven dan dit Er ets of land, 

 waar in de Nabatheen en nabuur-volke- 

 ren, wier rykdom en bezitting insge- 



lyks 



(p) VL Dcd. bl. 129. 



