520 JUSTUS TJEENK OVER DÉ 



heirmacht , diep in de wildernisfen wy- 

 ken , alwaar het niet raadfaam is , hen te 

 volgen, gelyk de gefchiedenis daar van 

 verfcheidene voorbeelden ten nadeele 

 van hun, die zulks onderftonden, aan 

 de hand heeft gegeven (1). Crasjus, van 

 Ariamnes bedrogen en verlokt naar ene 

 yslfkQ zand woeflyn e y bragt zich zelven 

 en zyn leger in zulk ene ongelegenheid, 

 dat het hem en zyncn zoon het leven 

 koste, en den Romeinen niet veel minder 

 kwam te ftaan dan de neerlage by Canne. 

 Hy werdt van dien bedrieger geleid door 

 een diep zand, dat met het oog niet kon- 

 de afgemeten worden , het geen niets 

 voortbragt, maar dat droevig om aan te 

 zien zonder beken , bosfchen of bergen 

 den krygsman vermoeide , en den tocht 

 bitter maakte. Een zeevloed van zand 

 (zegt PLUTARCHUS) ging rontom het leger. 

 Komt de zee by de Latynen wel voor 

 onder de benaming van profundum,. de 

 diepte, het diepe, en worden de zand- 

 woejlynen by zeen vergeleken , en wei 



eens 



(1):1VLUTARCHUS, /oWi I» p. 556'. a\\' arsx^Zs 

 rcBhAyióv ti xevfia &/vi2v tjvwv Vp'/j/xwv zsptsxAvruv tov 

 grpxTOV' tb. stQ ^ep>]ij.ta.v aX/(ivvi Hxi /Ju?öv 'enxsxvra rviV 

 gT^ccTiuv' conf. PHILONIS JudailL. lll.de vit a.Mofis. p. 

 690. E* VH '£Vfl!UT««f a%«v£; ègri TtéXayos' 



