HEILIGE AARDRYKSKUNDE. 527 



eens zand-zeen geheten (m), eigenaartig 

 dan is de zeggenswyze van den Pro- 

 'pheet y als hy de Kedarenen opwekt naar 

 die diepten van zand. zich te begeven, 

 en zich daar in te verdiepen, plutar- 

 CHUs komt noch nader by, wen hy 

 die zelfde zandvlakte wydgapend en diep 



noemt 



(m) De woeftyne vüwArabieis een vlak en effen 

 veld, gelyk aan de oppervlakte der Zee, wanneer 

 die ftil is , z,oo dat m'en zeggen kan , dat het een 

 'Zand2.ee is. Daar zyn noch boomen, noch bos- 

 fchen, noch heuvels, noch hoogte, die het ge- 

 zicht bepaalen, het is ene oneindige vlakte, welke 

 door rivieren, noch fonteinen befproeid wordt: 

 de koude by nacht is zeer fcherp, en by dag ver- 

 brandt men 'er van de hitte der zonne, zonder dat 

 men 'er een druppel water vindt, om den dorst te 

 laven : De hemel fchynt 'er van koper te zyn , (om 

 zoo te fpreken) en 'er valt zeer zelden regen of 

 daauw; het aardryk, bedekt met heet zand, droog 

 en dor, brengt niets voort, dan kleine distelen, 

 en een weinig half verbrand gras, welk echter tot 

 voeder dient voor de kudden , die de Arabiers al- 

 daar, op fommige plaatfen, houden. Zy brengen 

 lederen vaten mede, die opgevuld zyn met hui.; 

 welke hun- tot drank en zelfs tot voedzel ver- 

 ftrekt; en by nacht, nemen ze de wyk , met hun 

 vee, in holen die zy vinden, of onder de aarde 

 maken. Zie Berichten over Ape enz,, getrokken uit de 

 Stichtelyke Brieven der Jefuiten. II. Deel. hl. 152. Met 

 dit alles komt het boven aangevoerde getuigenis 

 van p. DELLA VALLE zcer wel overeen, mids de 

 verfcheidenheid der jaargetyden en winden, als 

 mede de wegen welke de reizigefs zyn iijgeflagen , 

 in Qogfchouw blyve. - '' 



