542 JUSTUS TJEENK OVER DE 



Hier verkieze ik tegenwoordig niet uit 

 te weiden in allede veranderingen, wel- 

 ke deze woestyn in de geduchte tegen- 

 woordigheid van het Opperwezen heeft 

 ondergaan , noch in de voordeden die 

 daar uit vloeiden voor een volk, dat van 

 enen getrouwen en alvermogenden op- 

 ziener geleid werdt, maar zal my voor- 

 namelyk houden aan het eerfte lid : üwe 

 hoop woonde daarin. Het Hebreeuwfche 

 woord n*n wordt meest genomen voor (f) 

 het wild gedierte in tegenftelling van hdhd 

 het tamme en makke vee : en uit de be^ 

 fchry ving der plaatfe en levenswyze van 

 menfchen, die zich van alle tyden in 

 die dorre wildernisfen hebben opgehou- 

 den i waar in zich Israël des tyds be- 

 vondt, zal het duidelyk blyken, dat de 

 gewoone beteekenis van het woord T^'^n 

 het eigenaartigfte was om den woesten 

 en armoedigen toeftand van Jacobs na- 

 kroost , in zyne omzwervingen door het 

 fteenachtige Arabie , uittedrukken. De 

 ïsra'èliten gedroegen zich veeltyds als een 

 dwaas volk, dat niet wist naar de ft ad te 

 gaan, Pred» X. 15; Die op den weg 



hun- 



(f) BOCHART Tom. i, p. 59. pc apud Graas èvipfov & 

 ^ógyiy\iici fbi invicem opponuntur, Vid. straBO L. XFl. 

 ^ 115. 



